Bel voor een afspraak of spoed 0227 58 12 34

Ziekte onder de loep

Antivries is een product dat bij veel mensen in huis is. Vaak wordt dit in de garage bewaard en staat regelmatig op ooghoogte van het dier. Antivries is erg lekker vanwege de zoete smaak die het heeft. Daarom zien wij juist in de winter vergiftigingen met antivries bij huisdieren.

Antivries wordt in het lichaam omgezet tot een stof die met calcium kan binden tot calciumoxalaat. Dit is een kristal dat zich ophoopt in de kleine haarvaatjes van de nieren, hersenen en in de wand van de haarvaatjes zelf. Deze haarvaatjes in de nieren zorgen voor de bloedvoorziening van het nierweefsel en voeren ook de afvalstoffen aan die via de urine moeten worden uitgescheiden. Omdat de haarvaatjes verstopt raken en beschadigd worden door de kristallen, wordt de doorbloeding van de nieren verstoord en hopen afvalstoffen zich op in het bloed. Het dier krijgt op deze manier acute nierschade (in het Engels Acute Kidney Injury, AKI, genoemd).

Als de bloedvoorziening in de hersenen minder wordt, ontstaat er schade aan het hersenweefsel. En omdat calcium wordt opgebruikt in het bloed, krijgt het hart met een tekort te maken.

Een dier kan heel acuut ziek worden en vertoont klachten als braken, buikpijn, krampaanvallen, dronken lopen en produceert soms helemaal geen urine meer. Als er te weinig calcium is voor het hart, kan een dier sterven aan een acute hartstilstand.

Een dier met een antivriesvergiftiging moet altijd met spoed worden behandeld omdat de nieren een centraal orgaan zijn in de afvoer van afvalstoffen en in de aanmaak van vitamines en hormonen. Als ze dus niet functioneren, is dit altijd fataal voor het dier. Er moet dus geprobeerd worden om AKI te voorkomen. De rest van de organen moeten ook zo snel mogelijk beschermd worden tegen de gevolgen van deze vergiftiging.

Wist u dat?

Wij voeren de VacciCheck uit op onze praktijk. Deze check is beter gekend als de titerbepaling. De VacciCheck kan worden gebruikt om te bepalen of de vaccinatie voor Distemper, Hepatitis en Parvovirus al nodig is of niet. Deze vaccinatie wordt normaal eens in de drie jaar gegeven.

Veel voorkomende patiënten op de praktijk

Het konijn en de knaagdieren hebben een speciaal gebit: het blijft het hele leven lang doorgroeien. Mensen worden geboren met een vast aantal tanden en deze hebben ook een vaste grootte. Als er slijtage optreedt van onze tanden, groeien die niet meer aan. Het konijn en de knaagdieren worden ook geboren met een vast aantal tanden, alleen slijtage is bij hen noodzakelijk om te voorkomen dat de tanden te groot worden. Bij konijnen groeien zowel de kiezen als de snijtanden het hele leven door. Ongeveer 1mm per dag. Dat lijkt misschien weinig, maar de kiezen zijn maar ongeveer 7mm groot.

Als een konijn dus slecht eet en daardoor ook weinig kauwt, worden de kiezen en snijtanden niet afgesleten en kunnen deze enorm groot worden. Op de kiezen ontstaan dan haakjes die in de tong en in de wang prikken. Hierdoor ontstaan kleine wondjes in de mond die zo pijnlijk kunnen zijn dat het dier stopt met eten. Dit heeft echter tot gevolg dat het gebit nog slechter wordt. De snijtanden kunnen zelfs zo groot worden, dat deze door het gehemelte heen groeien of zelfs de neusgaten in. Dit is enorm pijnlijk.

Een konijn dat langer dan 2 dagen niet eet, kan erg ziek worden. De darmen van konijnen hebben continu voedingsstoffen nodig om goed te functioneren. Ook hun darmflora heeft voeding nodig en raakt snel ontregeld wanneer er geen voeding binnenkomt. Konijnen kunnen dan een gasbuik krijgen (tympanie), kleine keutels of zelfs geen ontlasting en overlijden hier uiteindelijk altijd aan. Bij het onderwerp ‘Beeldvorming’ in deze nieuwsbrief, staat meer informatie over een konijn met tympanie.

Beeldvorming

Tympanie of een gasbuik wordt helaas regelmatig gezien bij konijnen. In de rubriek ‘Veel voorkomende patiënt op de praktijk’ wordt hierover meer uitleg gegeven. Hieronder is een radiografie te zien van een konijn met tympanie. Gas of lucht is op een foto zwart gekleurd (vandaar dat de omgeving rondom het dier altijd zwart is) en naarmate het weefsel dikker is van structuur houdt het meer straling tegen en wordt het weefsel wit. Op deze foto is duidelijk te zien dat er grote slangvormige structuren in de buik zitten die bijna de hele buik in beslag nemen. Dit zijn de darmen die vol zitten met gas. Een konijn eet vaak ruwvoer en dit heeft een korrelig aspect op een radiografie. Dit kunt u goed zien in de witte zone onderin de buik. Normaal moet er meer voedsel dan gas in een konijnenbuik te zien zijn, hier is dat andersom. Een foto is belangrijk omdat er meer oorzaken zijn van een konijn dat slecht eet en een dikke buik heeft, zoals baarmoederontsteking.

Patiënt van het seizoen

Hondje Storm is een Shih Tzu die 9 weken oud was toen hij voor het eerst bij ons kwam. Hij had erge hoestklachten, diarree en ging hard achteruit. Hij zo ziek dat hij is opgenomen op de praktijk waarbij hij 2 soorten infusen heeft gekregen evenals extra medicatie om hem weer op de rit te krijgen. Na enkele uren voelde deze man zich al aanzienlijk beter en mocht ’s nachts naar huis. De dag erna is hij nog even ter observatie gekomen maar al gauw bleek dat hij zich goed genoeg voelde om weer naar zijn gezin terug te keren. Inmiddels maakt Storm het erg goed en groeit als kool!

Bob is een kater van 11,5 jaar oud die in één jaar 3 keer een verstopte plasbuis heeft gehad. Meestal ontstond dit bij Bob op het moment dat er drukte in huis was of hij stress had, zoals tijdens eerste Kerstdag. Omdat deze klachten ondanks speciale voeding zo vaak bleven terugkeren, is er voor gekozen om een penisamputatie uit te voeren. hierbij wordt de penis geamputeerd tot net voorbij het nauwste deel van de plasbuis. daarna wordt de plasbuis aan de huid vastgehecht zodat een kater plast zoals een poes. Omdat de lengte van de plasbuis aanzienlijk afneemt is een kater hierna wel wat gevoeliger voor blaasontsteking.

 Omdat Bob afwijkend plasgedrag had vanwege de pijn en de katheterisatie van de blaas, werd ook het ontlasten abnormaal. Bob kreeg daardoor te harde ontlasting waar hij moeilijk van af kon komen. Met behulp van een klysma, speciale voeding en medicatie, is hij uiteindelijk van deze constipatie afgekomen. Bobs traject is erg lang geweest met veel ups en downs, maar plassen doet hij nu erg goed! Hij is weer erg speels met de andere katten in huis en eet weer als een dijkwerker.

Kat Mees is een senior van 16,5 jaar oud die bij ons op seniorcontrole kwam. Hierbij bleek zijn gebit in slechte conditie te zijn en zijn hartslag was duidelijk erg onregelmatig. Klinisch had Mees echter geen problemen. Ons advies was om zijn gebit te laten behandelen, maar niet voordat er eerst een bloedonderzoekje en een echo van zijn hart werden gemaakt. Het gebit wordt namelijk onder narcose behandeld en de narcose kan grote invloed hebben op het hart, lever en nieren. Bij oudere dieren is er vaak wat orgaanslijtage aanwezig, waardoor de narcose soms niet of slechter verwerkt kan worden.

Het bloedonderzoek gaf een mooie uitslag! Dat bewijst nog maar eens dat een ouder dier niet altijd wat mankeert. Een echo van het hart werd als tweede onderzoek uitgevoerd. Hierop waren lichte afwijkingen aanwezig, maar niet zo ernstig dat hij hartmedicatie moet krijgen.

Vervolgens werd het tandsteen verwijderd, het hele gebit gepolijst en 3 kiezen moesten worden getrokken. Een week later kwam hij op controle en had op één plek wat in het bekje. Oudere dieren genezen trager dan jonge dieren en bij hen komt een ontsteking dus vaker voor. Na een antibioticumkuur en een week extra ontstekingsremmers zag zijn bekje er piekfijn uit. Mees kan hopelijk nog heel wat jaren mee!

 

Patiënt van het seizoen

Peet is een senior van 17,5 jaar oud die bij ons kwam met klachten van blazen bij aanraking, wegkruipen in huis en moeilijk lopen. Het bleek dat zijn blaas zo groot was als een grapefruit: Peet zijn plasbuis zat verstopt met een steentje uit de blaas. Het ontstoppen van de plasbuis gebeurt onder narcose. Echter, vanwege Peets leeftijd wilden we wel eerst graag weten of hij de narcose aan kon. Peets bloedonderzoek liet geen afwijkingen zien. Onder een roes is zijn plasbuis ontstopt door er een katheter in te plaatsen. Voor de eigenaars en Peet was dit behoorlijk schrikken, met dieet hopen we het risico te kunnen voorkomen.

Ziekte onder de loep

De knie is een belangrijk gewricht in het bewegingsstelsel. De meest voorkomende aandoening van de knie is een gescheurde voorste kruisband. De voorste kruisband zorgt er voor dat het onderbeen ten opzichte van het bovenbeen niet te veel naar voren schuift tijdens buigen en strekken en het voorkomt te veel rotatie in het gewricht. Bij een onverwachte beweging kan de voorste kruisband daar niet op berekend zijn. Hij kan inscheuren of volledig doorscheuren met als gevolg een knie die niet meer stabiel en erg pijnlijk bij bewegen is. Op klinisch onderzoek van het bewegingsstelsel voeren wij 2 belangrijke testen uit (de schuiflade en de tibiale compressie test) om te kijken of de voorste kruisband ingescheurd of doorgescheurd is. Vaak moeten er wel röntgenfoto’s gemaakt worden.

TTA rapid is één van de methoden om de knie weer stabiel te krijgen. We verplaatsen een stuk van het onderbeen naar voren waarbij door de rechte knieband het bovenbeen naar voren getrokken wordt en zo de functie van de voorste kruisband wordt overgenomen (Fig. 1.). Hiervoor wordt een stuk van het bot gezaagd van het onderbeen. Op basis van de röntgenfoto worden eerst berekeningen uitgevoerd om te weten hoever we het voorste gedeelte van het onderbeen naar voren moeten duwen. Om het verplaatste stuk ook in de juiste stand te houden, plaatsen we er een kooi tussen die met schroeven wordt vastgezet.      

Wist u dat?

Wij voeren sinds enkele maanden een nieuw soort knie-operatie uit. Deze techniek wordt gebruikt om de functie van een voorste gescheurde kruisband te herstellen. In het kader ‘ziekte onder de loep’ en ‘beeldvorming’ komt u hier meer over te weten.

Beeldvorming

De ‘TTA rapid’ is een goede operatietechniek voor de knie bij verschillende gewichtsklassen. Gemiddeld 4 dagen na de operatie steunen meeste honden alweer op de geopereerde poot. De nazorg ligt in de handen van de eigenaar. Het doel is om 6 weken na de operatie weer een hond te hebben die pijnloos is en goed loopt op zijn poot en ook weer vrolijk kan spelen. De eerste 10 dagen is er voornamelijk genezing van de operatiewond. De hond mag er niet aan likken! Botgenezing duurt gemiddeld 6 weken, daarom is lijnrust en beperkt maar begeleid bewegen noodzakelijk. In deze periode is er kans op gewichtstoename en spierafname. De hond moet minder voer krijgen en bewegingstherapie of zelfs fysiotherapie kan worden toegepast. Op 6 weken na de operatie maken we een controle röntgenfoto ter beoordeling van stabiliteit en rust in de knie.

Veel voorkomende patiënten op de praktijk

Vechtabcessen komen bij katten vaak voor. Dit zijn holtes gevuld met pus, vaak ten gevolge van vechten. Zeker ongecastreerde katers verdedigen hun territorium flink en lopen het op. Niet elk gevecht leidt tot de vorming van een abces. Een abces ontstaat vaak na twee dagen en begint met een pijnlijke, warme en vaak harde zwelling op de plek waar een wond voorkomt. Als het korstje van de wond af gaat, druipt er soms wat pus uit de zwelling. Dit is het moment waarop veel eigenaren het abces zien. Abcessen kunnen echter ook koorts uitlokken, wat resulteert in een dier dat iets minder wil eten, minder actief is en ander gedrag vertoont, zoals zich terugtrekken in huis.

Een abces kan soms blijven bestaan als er een stuk nagel of een stuk tand in het abces achter blijft. Het lichaam probeert dit vreemde voorwerp eruit te werken door er een hevige ontsteking erop los te laten. Een antibioticumkuur en pijnstilling zijn dan niet voldoende. Deze moet dan worden open gemaakt en gespoeld met een ontsmettingsmiddel. Soms wordt er geen vreemd voorwerp gevonden en wordt er een cultuur aangelegd van het pus. Hierdoor komen we te weten welke bacterie een rol speelt en of deze gevoelig is voor de standaard antibiotica.

Peet is een hele oude kater van ruim 17,5 jaar die bij ons kwam met klachten van veel blazen bij aanraking, wegkruipen in huis en moeilijk lopen. Op consult bleek dat zijn blaas zo groot was als een grapefruit: Peet zijn plasbuis zat verstopt met een steentje uit de blaas. Dit is een spoedsituatie en de plasbuis moet zo snel mogelijk worden opengemaakt. De nieren blijven namelijk urine produceren terwijl die urine geen kant op kan. Op een gegeven moment zit de blaas zo vol, dat hij kan knappen.

Het ontstoppen van de plasbuis gebeurde onder narcose. Echter, vanwege Peets leeftijd wilden we wel eerst graag weten of hij de narcose aan kon. De blaas werd eerst leeg gemaakt door met een grote spuit en naald via de buik alle urine eruit te halen. Dan is de grootste spoed er ook gelijk van af. 

Peets bloedonderzoek liet geen afwijkingen zien. Hij is onder een roes gebracht en de plasbuis is ontstopt door een katheter te plaatsen in zijn penis. Deze moest minimaal 3 dagen blijven zitten en ondertussen kreeg Peet antibiotica en pijnstilling mee naar huis. Gelukkig bleek het steentje en achtergebleven gruis op te lossen met een speciaal dieet. Dit dieet heeft hij 14 dagen gekregen, waarna de urine werd gecontroleerd. Er waren nog enkele hele kleine kristalletjes aanwezig. Het dieet is nog 14 dagen langer gegeven, waarna wordt geadviseerd om op een preventief blaasgruisdieet over te stappen. Dit hele probleem was voor de eigenaars en Peet namelijk behoorlijk schrikken. We gaan ervan uit dat met dit dieet het risico aanzienlijk wordt verminderd dat Peet opnieuw verstopt raakt. Nu kan hij zijn oude dag lekker slijten op de bank!

Back to Top