Parasieten
- Gegevens
- Laatst bijgewerkt op dinsdag 20 maart 2012 19:11
WORMEN VLOOIEN TEKEN LUIZEN MIJTEN SCHIMMEL
WORMEN
De meest voorkomende wormsoorten bij de hond zijn spoelwormen (Toxocara Canis), zweepwormen(Trichuris Trichura), haakwormen en lintwormen (Dipylidium Caninum)
Spoelwormen
Spoelwormen leven in de dunne darm van hond. Ze kunnen 18 cm lang worden. Omdat de volwassen wormen vrijwel nooit in de ontlasting en slechts een enkele keer in het braaksel voorkomen, is het moeilijk te zien of een dier besmet is met spoelwormen.
Ook de eitjes zijn met het blote oog niet te zien. Ze zijn microscopisch klein. Een worm kan wel 200.000 eitjes per dag produceren! De eitjes kunnen enkele jaren overleven in de omgeving en zijn niet te doden door schoonmaakmiddelen of omgevingstemperatuur.
Ook mensen zijn gevoelig voor infecties met spoelwormen. Vooral kinderen kunnen zich snel besmetten na aaien of door contact met besmette grond. Na opname van de eitjes ontstaan larven die door het lichaam trekken en overal kleine ontstekingen veroorzaken. Ook allergische reacties bij kinderen met aanleg voor astma worden door een spoelworminfectie versterkt.
Een huisdier kan zich besmetten door eitjes uit de omgeving op te nemen via ontlasting of door een besmet prooidier te eten. Bij volwassen dieren valt het zelden op dat ze besmet zijn. Pups kunnen wel zichtbaar last hebben van een wormbesmetting. Ze zijn vaak mager met een dikke buik en groeien slecht. Ze hebben soms last van diarree.
Door honden opgenomen eitjes komen uit in de darm en worden larven. Deze gaan rondtrekken door het lichaam en worden daar ingekapseld. Ze zijn dan ook niet bereikbaar voor ontwormingsmiddelen. Bij de volwassen hond of een drachtige teef worden deze larven weer actief.
De larven vormen zich in het volwassen dier tot volwassen wormen in de dunne darm of besmetten de pups in de baarmoeder. Zelfs via de moedermelk besmetten de drinkende pups zich en later via de ontlasting van de moeder.
Dit zorgt ervoor dat alle pups in meer of mindere mate besmet zijn met spoelwormen! Na 14 dagen kan dit al problemen gaan geven.
Lintwormen
Ook lintwormen leven in de dunne darm. Lintwormen kunnen tot een meter lang worden! Een lintworm bestaat uit een kop met daaraan vast, allemaal kleine stukjes die proglottiden genoemd worden. Deze zijn gevuld met eitjes.
De achterste stukjes laten los van de lintworm als ze rijp zijn en kruipen als een soort witte maden zelfstandig uit de anus.
Daar drogen ze op en zien eruit als bruine rijstekorreltjes die met het blote oog zichtbaar zijn. Deze barsten open en verspreiden microscopisch kleine eitjes.
De eitjes van de lintwormen worden opgegeten door vlooien. Door vervolgens het opeten van een vlo, of prooidier met vlooien wordt de besmetting doorgegeven. Huisdieren, maar ook mensen, kunnen besmet raken.
Zweepwormen
De zweepworm wordt tussen de vier en acht cm groot en verblijft in de blinde darm, dit is de plek waar de dunne in de dikke darm overgaat. Besmetting met zweepwormen vindt plaats doordat ontlasting of aarde met eitjes aan de vacht blijft plakken en met likken wordt ingeslikt. Onder gunstige omstandigheden kunnen eitjes in het milieu enkele jaren overleven. De hond kan last krijgen van diarree.
Haakwormen
Ze zijn klein en hebben snijdende monddelen of tanden waarmee ze zich vasthaken aan de darmwand.
De eitjes ontwikkelen in de buitenwereld tot larven die via de bek opgenomen worden of zelfs door de huid van de hond dringen (percutane besmetting) en pas na een reis door het lichaam in de darm belanden.
De larven die via de huid binnen dringen, vinden hun weg via het hart, vervolgens de longen, de luchtpijp en de slokdarm naar de dunne darm, waar ze zich met bloed en darmweefsel voeden.
ONTWORMINGSSCHEMA
Puppy's Ontwormen op 2, 4, 6 en 8 weken. Daarna elke maand tot ze een half jaar oud zijn.
Volwassen honden Ontwormen elke 3 maanden (4 keer per jaar)
Fokteefjes Ontwormen vóór de loopsheid en na de geboorte gelijk met de puppy's. Tijdens de dracht ontwormen heeft geen zin, de wormen zijn dan nog niet bereikbaar voor het wormmiddel.
Welk middel u het beste kunt gebruiken is per situatie verschillend. Goede voorlichting is dus belangrijk. Er zijn veel verschillende middelen verkrijgbaar zoals pasta, tabletten, of een pipetje in de nek. Wij geven graag een ontwormingsadvies op maat, want vele algemeen verkrijgbare middelen werken door resistentie inmiddels onvoldoende of zelfs helemaal niet meer.
Hartworm
Een verhaal apart!
De hartworm (Dirofilaria Immitis) is een worm die voorkomt bij de hond. Tot voor kort een infectie die vooral in Zuid-Europa voorkwam. De laatste jaren rukt de infectie op naar het noorden en komt nu halverwege Frankrijk en de warme Europese landen voor. Ook op de Antillen.
De worm wordt overgedragen via muggenbeten. Het duurt 7 maanden voor een larve na besmetting volwassen is.
Zoals de naam al zegt, leeft deze worm in het hart en de bloedvaten van de longen. Hij geeft grote problemen in de bloedsomloop. Het kan langer dan een jaar duren voor een dier last krijgt van de besmetting. Het stellen van de diagnose en het behandelen van de infectie is niet eenvoudig.
Voorkom dus dat een dier besmet raakt!
Symptomen
-Zachte hoest die erger wordt bij inspanning
-Verminderd uithoudingsvermogen
-Gewichtsverlies
-Bloed ophoesten
-Flauwtes
Gaat u met uw hond of kat naar bv. Frankrijk, Spanje, Italië of de Antillen, informeer dan bij de dierenarts of het nodig is uw dier van te voren te behandelen.
Het VCHN heeft de juiste middelen (tegen de wormlarven en ook de mugjes), om uw dier te beschermen tegen deze infectie.
VLOOIEN
Vlooien zijn vervelend, maar kunnen voor een jong dier zelfs gevaarlijk zijn. Vlooien irriteren niet alleen door over de huid te lopen en te bijten. Ze zuigen ook bloed. Jonge huisdieren kunnen van een vlooieninfectie een levensbedreigende bloedarmoede krijgen.
Indien uw dier regelmatig door vlooien gebeten wordt, is bovendien de kans groot dat er later in het leven een vlooienallergie ontstaat.
Door ons constante huisklimaat, is het binnen altijd aangenaam. En aangezien ze tot 50 eitjes per dag leggen, is een eenmaal bestaand vlooienprobleem, bijzonder moeilijk kwijt te raken.
Slechts een klein deel (5%) van de totale vlooienpopulatie in en om het huis is volwassen en zit op het huisdier. Het overgrote deel bevindt zich in de vorm van eitjes, larven en poppen in de omgeving, zoals op de vloerbedekking en in de meubels.
Cyclus
De cyclus of levensloop kent, net zoals bij de vlinder, vier opeenvolgende stadia en duurt in totaal ongeveer drie weken.
Ei
De eitjes zijn wit van kleur, ovaal van vorm en hebben een lengte van 0,5 millimeter. Ze worden door de volwassen vlo in de vacht van uw dier gelegd. Omdat ze glad zijn vallen ze er gemakkelijk af. Op deze manier kunnen de eitjes overal in huis terecht komen.
Larve
De larve of rups is langwerpig en enkele millimeters lang. Ze leven vooral in tapijten, kieren en spleetjes. maar ook buiten. Ze leven van de vlooienpoepjes die ook uit de vacht zijn gevallen. Die bevatten gedroogd bloed dat door de volwassen vlooien is opgezogen.
Pop
De pop of cocon is ook wit, ovaal en vooral erg plakkerig. De pop komt uit door trillingen, veroorzaakt door het lopen van mensen of dieren. ook warmte speelt hierin een rol. Het stadium van de pop kan tot twee jaar in rust blijven.
Vlo
De vlo drinkt bloed. Zo overleeft zij en kan meer dan 2000 eitjes leggen.
Vlooienbestrijding
ALGEMEEN
Vlooien worden door regelmatig te bijten de oorzaak van een vlooienallergie, waarbij vervolgens één vlooienbeet voldoende is om maandenlang heftige jeuk, korstjes en kaalheid (tot bloedens toe) te hebben.
Begin op tijd met het beste preventieve middel. Aangezien er in en om het huis het hele jaar door vlooien zijn, moet ook niet gestopt worden met de bestrijding. Naast de aanpak van de volwassen vlo, moet de actie ook gericht zijn tegen de onvolwassen stadia.
Vlooien kunnen virussen en bacteriën overbrengen en spelen een belangrijke rol in de overdracht van de meest voorkomende lintworm. Bij aanwezigheid van vlooien, ook direct ontwormen met een betrouwbaar middel, omdat er veel resistentie is tegen veel gangbare producten.
MOGELIJKHEDEN
Spot-on
Honden kunt u preventief tegen vlooien behandelen met een spot-on middel (pipetjes). Dit brengt u aan in de nek van het dier.
Wij adviseren u een middel dat vier weken effectief vlooien bestrijdt, zelfs wanneer een hond regelmatig nat wordt. Het doodt de volwassen vlooien al, voordat deze eitjes kunnen leggen.
Het middel verspreidt zich vlot over het hele lichaam en werkt snel, vóórdat de vlo kan prikken. Daarom is dit middel heel geschikt om een vlo-allergie te voorkomen. Het werkt tevens tegen de teken.
TEKEN
De bij het huisdier en de mens voorkomende teken zien eruit als een klein bruin zakje, met aan de voorkant de kop en pootjes met een snuit.
Deze spinachtige insecten klimmen in grashalmen of struiken en hechten zich vast tot een geschikt dier (gastheer) voorbij komt. Ze kunnen maanden tot jaren overleven buiten een gastheer.
Teken geven directe problemen bij de hond, doordat de wondjes in de huid kunnen ontsteken en ze kunnen zelfs aanmerkelijk bloedverlies veroorzaken.
Ook indirect kunnen teken gevaar opleveren, omdat ze ziektes kunnen overbrengen, zoals Babesiose en de ziekte van Lyme. Dit risico geldt ook voor mensen.
Bestrijding
De bescherming van onze huisdieren tegen teken is belangrijk, ook voor mensen. Controleer uzelf en uw hond na iedere wandeling en verwijder elke teek met een tekentang of -pincet.
Behandel uw hond regelmatig met een goed tekenbestrijdingsmiddel. Wij adviseren pipetten (spot-on) met een sterk antitekenmiddel of een scaliborband.
Spot-on
De verpakking spot-on bevat (drie of zes) pipetten, waarvan u er elke maand één die u in de nek leeg druppelt. In een dag verspreidt dit middel zich over de hele hond en werkt op twee manieren tegen teken.
Het stoot teken af (repellent), zodat deze niet op het dier komt te zitten. Indien dit toch gebeurt, dan wordt de teek gedood. Zo voorkomt u in ieder geval het overdragen van ziekten.
Scalibor
De scaliborband werkt zes maanden en wordt om de nek van de hond gedaan. De band geeft gedurende zijn werking continu een tekenwerend en -dodend middel af.
Dit middel werkt ook tegen de mugjes die in het warmere deel van Europa verantwoordelijk zijn voor de overdracht van de hartworm. (Zie onder het kopje 'wormen'.)
MIJTEN
Schurftmijten
Gewone schurft (sarcoptesschurft) en de zogenaamde 'jongehondenschurft' (demodexschurft) worden veroorzaakt door mijten. Sarcoptesmijten graven zich in de huid in om eitjes te leggen.
Schurft veroorzaakt rode bultjes en veel jeuk en de aangetaste huid is verdikt en schilfert. Soms is de huid plaatselijk aangetast, een enkele keer grote delen van het lichaam. Door krabben gaat de huid stuk en raakt geïnfecteerd.
De demodexmijt leeft in de talgkliertjes en haarfollikels. Ze veroorzaakt haaruitval en kan voorkomen met of zonder jeuk.
De diagnose wordt gesteld aan de hand van het beeld en bevestigd door een huidafkrabsel microscopisch te onderzoeken. Soms laten we een stukje weefsel, een biopt, door het laboratorium onderzoeken.
Oormijten
Oormijten (Otodectes cyanotis) leven in de gehoorgang.
De vrouwtjes leggen hun eieren in het oor en in de omringende vacht. Na het uitkomen eten de larven en later de volwassen oormijten voornamelijk oorsmeer en huidschilfers.
Ze stappen makkelijk over naar andere honden.
De symptomen zijn vooral krabben aan de oren, schudden met de kop en een grote hoeveelheid donkerbruine tot zwarte oorsmeer. Door in de gehoorgang te kijken met een otoscoop zijn ze aan te tonen.
LUIZEN
We maken bij honden onderscheid tussen twee soorten: bijtende luizen en zuigende luizen. De zogenaamde bijtende luis eet huidschilfers en de zuigende luis zuigt bloed of weefselvloeistof.
De symptomen zijn jeuk en huidbeschadigingen. Deze lijken veel op de symptomen van een vlooienallergie.
Luizen zijn enkele millimeters groot, wit tot lichtbruin van kleur. De eitjes, ook wel neten genoemd, zijn wit en plakken aan de haren vast.
Luizen zijn goed te bestrijden.
SCHIMMEL
Huidschimmelinfectie bij de hond is een aandoening van de haarwortel. De haren vallen uit, met als gevolg kale plekjes die circulair steeds groter worden. Er treedt geen jeuk op en de huid zelf blijft meestal redelijk gaaf of wordt wat schilferig.
De infectie is besmettelijk bij honden onderling, maar stapt ook over naar katten en mensen.
Sommige honden dragen de infectie wel bij zich, maar vertonen zelf geen kale plekken. Dit maakt het lastig om bij uitbraken de infectie weer onder de knie te krijgen.
Diagnose
De diagnose wordt gesteld aan de hand van het uiterlijk van de plekken en bij twijfel wordt er een kweek ingezet in het laboratorium.
Behandeling
Naast een goede hygiëne, is het van belang de schimmel bij patiënten èn dragers aan te pakken.
Naast wasmiddelen geven we een tablettenkuur die zes weken duurt.